چهارده رساله فارسى ( فارسى ) — الصفحة ٢٦

لمعهء سيزدهم

مىنمايد ، چنانچه در اين مثال ظاهر است « 1 » :

آفتابى در هزاران آبگينه تافته * پس به رنگ هر يكى تابى عيان انداخته

جمله يك نور است ليكن رنگهاى مختلف * اختلافى در ميان اين و آن انداخته

قوله : « لا لون فى النور » الى اخره . يعنى نور را كه عين است در اين مثال مذكور هيچ رنگى نيست ليكن زجاج را رنگى هست و چون شعاع او را پيدا مىكند نموده مىشود كه آن نور رنگين شده است و يقين كه نور قابل و پذيراى رنگ نيست .

لمعهء دوازدهم

لمعهء دوازدهم

« بر هركه به حقيقت » الى اخره . در بيان وصول سالكان در تمامى سير الى اللّه و شروع ايشان در سير فى اللّه و تحقيق آن .

قوله فيه : « خلوت به من اهوى » الى اخره . يعنى خلوت كردم با آنكه دوست مىداشتم . پس چون در آنكه هرگونه مدارك و مشاعر حول احوال را باز « 2 » نبود او را يافتم غير خودم نبود . چه در ديدهء همه بين من ، روشن است كه اگر غير من بودى ، وجود او صحيح نبودى « 3 » .

غير از او هرچه هست بازى بود * ما و من قصهء مجازى بود

قوله تعالى : « يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً » . يعنى روز قيامت كه متقيان را گروه گروه به سوى رحمان حشر كنم .

لمعهء سيزدهم

لمعهء سيزدهم

« محبوب هفتاد هزار » الى اخره . در بيان حجب نورانى و ظلمانى كه مداخل سفر مذكوراند و تمييز ميانهء آنها به حسب مشارب .

قوله « 4 » فيه : « لقد بطنت فلم تظهر » الى اخره . يعنى پنهان شدى از

( 1 ) - ب : ابيات . ( 2 ) - ن : يار نبود . دم : بار نبود . ( 3 ) - ب : بيت . ( 4 ) - ن : قوله لقد .