تذكره خواجه محمد بن صديق كججانى ( فارسى ) — الصفحة ٨٢

القول فى سبب تأليف هذه الرّسالة

بارى تعالى را به يقين ادراك كنند در تخصيص نبوّت است در درجات و مراتب آن ، و نبوّت را عرضى عريض است ميان مقام رسالت و رؤياى صالحهء حسنه .

و ديگر فرمود قدّس اللّه سرّه

در بيان اختصاص انبيا عليهم السّلام و اوليا كه ورثه انبيااند رحمة اللّه عليهم :

اى مولانا بدان كه به موجب : أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ « 75 » ساحت سينه بىكينهء مردان كامل به غايت فسيح بود و زبانهاى ايشان فصيح ، زيرا كه ايشان چنگ در عروهء وثقاى توحيد زده‌اند و سير ايشان بر قانون تحقيق واقع مىشود ، مشكلات مسائل دقيق از اطراف بعيد بديشان روى نمايد و لطائف ظريف از اعلا درجات عاليه بر ايشان چهره گشايد ، عبارات ايشان به غايات و نهايات باشد ، اشارات ايشان به اقصى و اعلا درجات بود .

و بدانكه اندكى از حكمت بسيار است و كثرت حكمت دولتى است مخلّد و مستدام . پس حكمت را چنان مكن كه پشت بر حكمت گردانيده باشى ، زيرا كه ذات تو قائم به حكمت

( 75 ) . قسمتى از آيه 23 از سوره 39 آيا كسى را كه گشاده است خدا سينه او را براى اسلام ، پس او بر روشنى معرفت است از جانب پروردگار خود .