تاريخ طبرستان ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥

بزرجمهر حكيم عجم

بنقل ترشه سيو پيرارين * هار معجون شده بغرطاؤ

كشمشى اون چنون كه مين دنبو * يا اوى حى و لام حلواؤ

با سفرجلّ جلّ جل جللن * يا كمثرى را راء وراراؤ

اى ورا شير مست كجا باى تو * اى بره وه نبود واوااؤ

اون بزوى بزم بليل و نهار * بوريا دون كنى چرا را اؤ

پار و پيرار ما فعلت دوا * لاجرم هالكسته اى جاؤ

دو نهوى بنعيمه كحسكا « 1 » * هرچه تونست بكرده و ستاؤ

انا كالمرده فى ميون جدث * مرده را سونبو اطبّاؤ

اى اطبّا خوچى بناى مرا * هو هلم تايجى مسيحاؤ

اين مجابات شعر خواجه امام : * كس نديدست مرغ و عنقاؤ

هركه واها نماىها مردم * دونى كه وا بپاى وا واؤ

اين باون وزنه كه دقبقى گت : * « لّى تلى لى تناتنا اؤ »

حكماى طبرستان

حكماى طبرستان

بزرجمهر حكيم عجم

بزرجمهر حكيم عجم

، كه آثار ذكا و دانش او چون ذكاء آفتاب اقاليم عالم گرفت . بشاهنامه فردوسى حكايت او و شاه انوشروان و خواندن نبشته بعد از آنكه چشمهاى جهان بين نداشت ياد كرده است ، بعد از ذهاب دولت اكاسره او با طبرستان آمد از او پرسيدند : لم فسد ملك آل ساسان و فيهم مثلك قال لأنّهم استعانوا بأصاغر الرّجال على أكابر الأعمال فآل أمرهم الى ما آل ، روزى گفتند بيايد تا مناظره كنيم به قضا و قدر ، گفت : ما أصنع بالمناظرة رأيت ظاهرا استدللت به على الباطن رأيت أحمق مرزوقا و عاقلا محروما فعلمت أنّ التّدبير ليس الى العباد ازو پرسيدند اوليتر كس بحرمان كيست ، گفت : من ترك الأمر مقبلا و طلبه مولّيا

( 1 ) - ب : سسته كجلا : ج : سميته كجلا