تاريخ طبرستان ( فارسى ) — الصفحة ١٣٣

و قاضى هجيم

آمل و رى كلاهما كردى * اين بتاراج و آن بيغماؤ

چونكه با خود مرا همى نبرى * ارمغانى فرست غبراؤ

دوستان زمانه چونينند * كلّهم حسّد و اعداؤ

يادم آيد ز دوستان چنين * هرگه بر خوانم الأخلّاؤ « 1 »

إنّ آبائى الذّين مضوا * سمعوا قصّتى چه رسواؤ

و ثبوا عن قبورهم از ننگ * حلفوا أنت لست منّاؤ

زوجتى هرشبى تخاصمنى * لحيتى مىكند بتاتااؤ « 2 »

اوست سليطه و مُعربِد من « 3 » * بيننا هرشبى مُحاكاؤ

مر مرا گويد او كه اى احمق * تا كى اين شعر و اين مجاباؤ

ماند اين شعر توبأ سفل تو * راست گويد كه سخت گنداؤ

ليت عاقل بدى ازين دو يكى * تا مگر يفعل المداراؤ

پس فما بالنا نسائلكم * أنا مجنون و تلك حمقاؤ

چون شبانگه بسوى خانه شدم * دونه اخ بنات و أبناؤ

حمله آرند و سوى من تازند * همچو مشهد شكاف غوغاؤ

هرچه در خانه منكرند مرا * نحن من دستهم عجز ناؤ

أنا تنها و هم قد اجتمعوا * لا جرم تنتفون تا تاؤ

گو نصيحت كنيد و پند دهيد * جمع گرديد پيرو بر ناؤ « 4 »

تا مگر رحمتى فرود آيد * بر حوالى نه بر عليناؤ « 5 »

پند كس نشنوند و معذورند * هست دلشان چو صخره صمّاؤ

ما استجابوا لكم و لو سمعوا * قد شقوا فى بطون ما ماؤ

يا امام زمانه لو سئلت * هل دماغك فقل كه لالاؤ

خاطر تيز من بدان سببست * نيك پرورده‌ام ز مبداؤ

( 1 ) - اشاره بآيهء قرآن : اللأخلّاء يومئذ بعضهم لبعض عدوّ . ( 2 و 3 ) - اين دو مصراع فقط در الف هست . ( 4 ) - ايضا فقط در الف . ( 5 ) - اشاره بحديث مشهور كه حضرت رسول در دعاى استسقا گفت : اللّهمّ حوالينا و لا علينا .