تحفه شاهيه عباسيه ( شرح الرسالة الذهبية الطبية ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٦

[ شعرى از مرحوم اقبال لاهورى ]

راى بىقوّت همه مكر و فسون * قوت بىراى جهل است و جنون

سوزوساز و درد و داغ از آسياست * هم شراب و هم اياغ از آسياست

عشق را ما دلبرى آموختيم * شيوهء آدم‌گرى آموختيم

هم هنر هم دين ز خاك خاور است * رشك گردون خاك پاك خاور است

وانموديم آنچه بود اندر حجاب * آفتاب از ما و ما از آفتاب

هر صدف را گوهر از نيسان ماست * شوكت هر بحر از طوفان ماست

روح خود در سوز بلبل ديده‌ايم * خون آدم در رگِ گُل ديده‌ايم

فكر ما جوياى اسرار وجود * زد نخستين زخمه بر تار وجود

داشتيم اندر ميان سينه داغ * بر سر راهى نهاديم اين چراغ

اى امين دولتِ تهذيب و دين * آن يد بيضا برآر از آستين

خيز و از كار امم بگشا گره * نشئهء افرنگ را از سر بنه

نقشى از جمعيت خاور فكن * وا ستان خود را زِ دَست اهْرِمَن

دانى از افرنگ و از كار فرنگ * تا كجا در قيد زُنّارِ فرنگ