تحفه شاهيه عباسيه ( شرح الرسالة الذهبية الطبية ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٤

[ شعرى از مرحوم اقبال لاهورى ]

هرچه مىبينى ز انوار حق است * حكمت اشيا ز اسرار حق است

هركه آيات خدا بيند حُرّ است * اصل اين حكمت ز حكمِ انْظر است « 1 »

بندهء مؤمن از او بهروزتر * هم به حالِ ديگران دل سوزتر

عِلم چون روشن كند آب و گِلش * از خدا ترسنده‌تر گردد دلش

علم اشيا خاك ما را كيمياست * آه ! در افرنگ تأثيرش جداست

عقل و فكرش بىعيار خوب و زشت * چشم او بىنم ، دل او سنگ و خشت

عِلم از او رسواست اندر شهر و دشت * جبرئيل از صحبتش ابليس گشت

دانش افرنگيان تيغى به دوش * در هلاك نوع انسان سخت‌كوش

با خَسان اندر جهان خيروشر * در نسازد مستى علم و هنر

آه از افرنگ و از آيين او * آه از انديشهء لا دين او

علم حق را ساحرى آموختند * ساحرى نى ، كافرى آموختند

هر طرف صد فتنه مىآرد نفير « 2 » * تيغ را از پنجهء رهزن بگير

( 1 ) . اشاره به آيهء قرآن كريم : فانظر إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ . ( 2 ) . حمله و هجوم و در عربى به معنى شيپور است .