تاريخ پانصد ساله خوزستان ( فارسى ) — الصفحة ١٨٨
داستان محمره
على ساقها قامت لكعب قيامة * فزلت شيئا فى القضايا المقدورة
فم تغن عنهم مانعات حصونهم * من اللّه شيئا فى القضايا المقدورة
مصيبتهم جلت و من جمعهم خلت * مساكن امست يا الخراب معمرة
ترى الارض قاعا صفصفا لا ترى بها * اعوجا جاولا امتاسباسب مقفرة
ترى القوم صرعى فى ازقه حصنها * كاعجاز نخل خاويات مد عثرة
غد و طعمة للسيف الا اقلهم * قد تخذوا من شط كارون مقبرة
على حافيته كم قتل مجندل * و فى جانبه كم حباه مففرة
مدافعناكم اطلعت من بروجها * عليهم شموسا با العذاب مكورة
پس از يك رشته ياوه‌بافى كه نام تيره‌هاى كعب را برده و عشايرى را كه در سپاه عليرضا پاشا بودند يكايك ياد كرده درباره اسير كردن زنان و دختران و اينكه پس از صلح آنان را به كسان خود پس داده‌اند بىآنكه دستى بسوى آنان دراز شده باشد مىگويد :
ترى الحور مقصوراتها فى خيامنا * كاقمارتم فى الدجنة مسفرة
و من قاصرات الطرف فى كل كلة * بفضل ازار من عفاف موزره
و عادت عقب الصلح كل خريدة * الى اهلها و هى الحصان المخدره
درباره سياهان كه به تاراج برده و فروخته‌اند مىگويد :
و با لبيض سقنا السود و اسردقه * و سوق النجاشى روج السبى متجره
مىگويد : حاج جابر در كويت نزد پاشا آمده اسبها پيش‌كش و از گذشته عذر خواسته و بخشايش طلبيد و پاشا برو بخشوده خلعت پوشانيد :
و جابر فى حصن الكويت قد التجى * الينا و قاد الصافنات المضرة
و قد شملته من على مراحم * و خلعته فخر فيه كمل مفخره
صفوح كسا كعبا ببردة عفوه * و احقن منهم كم دما كان اهدا
مىگويد : پاشا عبد الرضا را امير كعب برگزيده به فلاحيه فرستاد و