المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٦
كيل
[ روى سخن در آيه اخير به ناباوران به خدا و دروغ پنداران پيامبرى است كه ميگويد آيا هنوز نديده‌اند كه چگونه خداوند خلق را ايجاد مىكند و اين سلسله نبودن و هست شدن دائمى است و باز به اصل خود بر ميگرداند و اين كار بر او بسيار آسان است در زمين سير كنيد تا آغاز و ايجاد خلق را مشاهده كنيد ] .
كيل
كيل
: واژه كَيْل - براى پيمانه كردن غلات و حبوبات به كار ميرود ، - كِلْتُ له الطعام - در وقتى گفته مىشود كه من عهده‌دار آن كار باشم ، « كِلْتُهُ » پيمانه‌اى غله به او دادم ، « اكْتَلْتُ عليه » پيمانه‌اى از او گرفتم .
خداى تعالى ميگويد :
وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ الَّذِينَ إِذَا اكْتالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ وَ إِذا كالُوهُمْ . . . / 73 مطففين « 1 » .
هر چند كه اين آيه با واژه « كيل » مخصوص شده است يعنى با پيمانه معامله
- وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الظَّالِمُونَ . و مردم سه دسته‌اند : 1 - ستم پيشه و ظالم 2 - ميانه‌رو و در مرز حق عمل كننده . 3 - پيشى گيرندگان به نيكىها خدايا چنان كن سر انجام كار * تو خشنود باشى و ما رستگار . ( 1 ) واى بر كسانى كه چون چيزى از مردم ميگيرند تمام و كامل ميستانند و چون چيزى يا همانرا ميدهند كم ميدهند .