المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٥

كيف

و تمام آياتى كه خداوند آنها را با لفظ - كيف - خبر داده است و در باره خود خدا است استخبار و آگاه نمودن مخاطب است به روش هشدار براى مخاطب يا توبيخى است به صورت پرسش مثل آيات :

كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ - بقره 28 - و كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ 86 آل عمران « 1 » و كَيْفَ يَكُونُ لِلْمُشْرِكِينَ عَهْدٌ - توبه 7 و انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثالَ - فرقان 9 و فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ عنكبوت 20 و أَ وَ لَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ - عنكبوت 19

( 1 ) ترجمه تمام آيه چنين است : چگونه خداوند گروهى را كه بعد از ايمان آوردن به خدا و گواهى دادن به راستى و حقانيت پيامبر و بعد از دلائل روشن از راه طغيان و سركشى و عناد باز كافر شده‌اند هدايت مىكند ، خداوند هرگز گروه ستم پيشه و ظالم را هدايت نخواهد كرد كيفرشان اينست كه خدا و فرشتگان و همه مردمان بر آنها لعنت و نفرين كنند ، در عذاب جاودانه‌اند و تخفيفى هم ندارد و مورد رحمت حق نيستند ، مگر كسانى كه از آنان براستى توبه كنند و گذشته خويش جبران نموده به صلاح آيند كه در آنصورت - إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . از آيه فوق دو معنى براى ظلم و ستم و ستم پيشگان و ظالمين فهميده مىشود : يكى كفر ورزيدن بعد از ايمان . دوم - انكار پيامبر و انكار حقيقت نمودن بعد از دلايل آشكار ، كه براستى ظلم و ستم هم از همين كفر و انكار حق سر چشمه ميگيرد و گر نه خدا پرستان حقيقت‌بين نسبت به خدا و نسبت به خلق و نسبت به خود هرگز ستم روا نميدارند زيرا ميدانند كه خداوند گفته است : وَ الْكافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ - إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ - وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ .