المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٧
كهف
آن دو كودك در كنار آن ديوار آن را پنهان كرده بود .
كهف
كهف
: - كَهْف غارى است در كوه جمعش - كُهُوف ( و بطور استعاره به كسى كه پناه و ملجأ مردم است كهف ميگويند ) : در آيه گفت :
أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ . . . 9 / كهف .
ياقوت مينويسد : اصحاب كهف چهار صد سال قبل از تولد حضرت عيسى در قسطنطنيه از ظلم و جور دقيانوس به كوهستانى كه غارى داشت هجرت كردند و رسولانى بودند كه در همان زمان مأموريت ارشاد مردم را داشته‌اند و به نقل قول از - قراء - ميگويد رقيم هم لوحه‌اى مسين بوده كه مشخصات و اسامى
انفاق نميكنند آنها را به عذاب دردناك بشارت ده ، روز كه در آتش دوزخ همان ذخاير و فلزات قيمتىشان را ميگدازند و پيشانى و پشت و پهلوى آنها را با آن داغ ميكنند و فرشتگان به آنها ميگويند اينست نتيجه آنچه از زر و سيم براى خود ذخيره كرديد اكنون عذاب اندوخته‌هاى آزمنديتان را بچشيد . و در سوره هود هم به مقياس و ملاك مادى دنيا پرستان اشاره مىكند و ميگويد اينان نشانه پيامبرى را با قياس به خود و اينكه بزرگى را در ثروت تصور ميكنند ميدانند و ميگويند - اگر پيامبر است چرا ثروت و مال ذخيره شده‌اى ندارد - إِنَّما أَنْتَ نَذِيرٌ - وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ . بگفته سعدى اين كوردلان نميدانند كه : توانگرى نه بمال است پيش اهل كمال * كه مال تا لب گور است و بعد از آن اعمال يا اينكه : دو چيز حال عمر است نام و نيك و صواب * و زين دو درگذرى كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ .