المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٣

كنن

كمه

كمه

: الْأَكْمَه : كسى است كه با چشمانى نابينا متولد مىشود ( كور مادرزاد ) و بكسي هم كه چشمش از دست ميرود نيز گفته مىشود ، شاعر گويد :

« كَمُهَتْ عيناه حتّى ابيضّتا »

[ چشمانش آنچنان از دست رفت تا اينكه سپيد شدند ] .

كنن

كنن

: الْكَنّ : پوششى يا ظرفى كه چيزى در آن حفظ مىشود ، مىگويند :

كَنَنْتُ الشيءَ : آن را پوشاندم و در ظرفى پنهان كردم .

واژه - كننت - مخصوص به چيزى است كه در خانه‌اى يا جامه‌اى استتار مىشود و يا در غير از آنها از اجسام ديگر .

خداى تعالى گفت :

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ - 49 / صافات .

كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ - 24 / طور .

أَكْنَنْتُ : براى چيزى است كه در نفس و جان پوشيده و حفظ مىشود [ رازى

به حج پرداخت ، هر چه ميسورش شود قربانى كند و هر كس قربانى نيافت سه روز در ايام حج و هفت روز چون از حج بازگشتيد روزه بگيريد . تِلْكَ عَشَرَةٌ كامِلَةٌ - 196 / بقره . و اين امر براى كسى است كه خانواده‌اش در مسجد الحرام ساكن و مقيم مىباشد .