المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٢

كلم

4 - و همچنين گفته‌اند واژهء - تمت - در آيه مقصود ثواب و عقوبتى است كه وعده داده است و بر اين معنى است كه خداى تعالى مىگويد :

بَلى وَ لكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذابِ عَلَى الْكافِرِينَ - 71 / زمر « 1 » .

كَذلِكَ حَقَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ فَسَقُوا - 33 / يونس .

تا آخر آيه .

5 - گفته شده مقصود از « كَلِمَات » آيات اعجاز آميزى است كه پيشنهاد مىنمودند ، پس در قرآن آگاهى ميدهد كه هر چه از آيات فرستاده شده ، تمام است و در آنها رسائى و كمال هست .

و آيه : لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ - 115 / انعام .

ردى است بر سخن آنها كه مىگفتند :

ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هذا - 15 / يونس تا آخر آيه « 2 » .

6 - مقصود از واژه « رَبِّكَ » در آيه و عبارت - وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ - احكامى است كه حكم اجراى آنها را داده است و نيز بيان داشته كه براى بندگانش چيزى را كه در آن رسائى و كمال هست خواسته است .

خداوند در اين آيه و آيه 89 انعام وعده گسترش ايمان و دين توحيد را در آينده داده است كه با حفظ قرآن از تحريف و كاستى و افزونى جهان مشمول خواهد بود . ( 1 ) آرى و لكن حكم عقوبت عذاب و عكس العمل كردار گناهكاران براى كافرين به حقيقت پيوسته مىشود . ( 2 ) يعنى تبديلى براى آيات شگفت‌آور و معجزه آفرين - آيات قرآنى نيست .