المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٨
كلم
حسين مىگويد : كلمات عباراتى است كه آدم عليه السّلام به شرح زير به خداوند گفت :
ألم تخلقنى بيدك ؟ .
- آيا به قدرت خويش مرا نيافريده‌اى ؟
ألم تسكنى جنّتك ؟ .
آيا مرا در جنت خويش سكنى ندادى ؟
ألم تسجد لي ملائكتك ؟ .
آيا فرشتگانت بر من سجده نكرده‌اند ؟
ألم تسبق رحمتك غضبك ؟ .
آيا رحمت بر خشمت پيشى نگرفته است ؟
أ رأيت ان تبت أ كنت معيدى الى الجنّة ؟ .
آيا اگر توبه كنم باز گشتم به جنت است ؟
قال : نعم .
- خداوند فرمود « آري » .
و نيز گفته‌اند - كلماتى كه آدم از پروردگارش دريافت كرد و در آيه 37 سوره بقره به آن اشاره شده است ، همان امانتى است كه به آسمانها و زمين و كوهها عرضه شده و تحمل دريافتنش را نداشتند ولى انسان آن را تحمل كرد و برداشت در آيه 72 سوره احزاب كه ميگويد :
إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ - 72 / احزاب تا آخر آيه .
و در مورد آيه :
وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ - 124 / بقره ) .
گفته‌اند ، كلمات در اين آيه همان اشيائى است كه خداوند ابراهيم عليه السّلام را با آنها امتحان كرد كه عبارت از :
ذبح فرزندش و ختنه كردن و غير از اينها است .
و در باره كلام خداوند به حضرت زكريا عليه السّلام كه :