المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥

كذب

مىگويند : كَذَبَهُ كَذِباً و كِذَّاباً و أَكْذَبْتُهُ : او را دروغگو يافتم .

كَذَّبْتُهُ : به كذب و دروغ نسبتش دادم خواه در آن دروغ گفتن صادق باشد يا كاذب و هر جا در قرآن واژه تكذيب آمده است در مورد تكذيب نمودن سخن راست و صادق است ، مثل آيات :

كَذَّبُوا بِآياتِنا 39 / بقره .

رَبِّ انْصُرْنِي بِما كَذَّبُونِ 26 / مؤمنون .

بَلْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ 5 / ق .

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنا 9 / قهر .

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَ عادٌ بِالْقارِعَةِ 4 / حاقه .

وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ 42 / حج .

وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ 25 / فاطر .

و در آيه گفت : فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ ( 33 / انعام ) « 1 » كه با تشديد و بدون

( 1 ) زجاج مىگويد : تفسير ( لا يُكَذِّبُونَكَ - 33 / انعام ) اينستكه آنها قدرت ندارند كه به تو بگويند : اخبارى كه مىگويى و در كتابهاشان هست و دروغ گفته‌اى . وجه ديگر اين است كه لا يكذّبونك بقلوبهم ) يعنى مىدانند كه تو راستگويى و در دلهاشان تكذيبت نميكنند . ازهرى مىگويد : جايز است كه آيه : فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ - 33 / انعام ) به اين معنى باشد كه تو در نزد آنها بسيار راستگو هستى ولى آنها با زبانهاشان آنچه را كه دلهاشان شهادت ميدهد انكارى كنند و از على صلوات اللّه عليه روايت شده كه آيه : فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ - 33 / انعام ) با ضمه حرف ( ى ) و سكون حرف ( ك ) .