المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧

كل

باللّه شهيدا - است « 1 » .

كُفْيَة : روزى و معاشى است كه انسان را كفايت مىكند جمعش - كُفَى - است ، مىگويند : كَافِيكَ فلان من رجل - مثل عبارت - حسبك من رجل - است يعنى او تو را كفايت مىكند و برايت بس است .

كل

كل

: لفظ كُلّ براى پيوستن اجزاء چيزى به يكديگر است كه دو گونه است :

اول - پيوستن به ذات چيزى و حالات مخصوص آن كه افاده معنى تمام شدن دارد مثل آيه :

وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ - 29 / اسراء )

( 1 ) قسمت پايانى آيه 28 سوره فتح است كه مىگويد : او خدائى است كه رسولش را با هدايت و دين حق فرستاد تا بر تمامى دين او را يارى نموده و سيطره دهد و خداوند از نظر شهادت بر اين امر كه در آينده واقع مىشود كافى است زيرا بعدش بلافاصله مىگويد : مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ . . . 29 / فتح ) نشانه‌هاى پيروان آينده پيامبر را كه آثار وجوديشان در توراة و انجيل هم آمده بيان مىكند و آيه را با عبارت : وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً - 29 / فتح ) پايان ميدهد كه وعده خداى از كسانى كه مؤمنند و عمل صالح دارند آمرزش و پاداش بزرگ است . و همه جا در قرآن - كله - براى تأكيد تمام بودن كلمه مفردى است كه قبل از آن آمده است .