المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤

كفل

( و قسمت دوم آيه - شفاعة سيئة است ) .

تا : يَكُنْ لَهُ كِفْلٌ مِنْها - 85 / نساء ) « 1 » واژه - كفل - در اينجا بمعنى اول نيست بلكه استعاره از كفل است و چيز ناپسند و بدى است اشتقاقش از - كفل - اينست كه - كفل - در معنى ستورى و مركبى است كه صاحبش را به روى در مىاندازد و در هر سختى و مشكلى مثل - سيساء - كه همان استخوان پشت الاغ لاغر اندام است مىشود و مىگويند :

لاحملنّك على الكفل و على السيساء :

تو را به زحمت بر استخوان پشت ستور لاغر حمل ميكنم .

و لأركبنّك الحسرى الرزايا : بطور قطع تو را بر شتر مادينه از حركت مانده و عليل برمىنشانم .

شاعر گويد :

و حملناهم على صعبة زو * راء يعلونها به غير وطاء

[ آنها را بر شتر كجرو و چموشى نهادند كه بدون آمادگى او را بلند مىكنند ] .

معنى آيه اخير ، يعنى كسى كه در كار نيك به ديگرى يار و پيوسته شود براى او بهره و نصيبى از آن نيكى هست و كسى كه در كار گناه و زشت بر ديگرى مىپيوندد سختى و شدت آن كار به او ميرسد .

( 1 ) ترجمه تمام آيه چنين است : هر كه واسطه و منشاء كارى نيكو شود خودش هم بهره‌اى كامل از آن ميبرد . و هر كه وسيله كارى زشت و قبيح گردد ، از آن سهمى بسزا و زشت خواهد يافت و خداوند بر نيك و بد هر كس مراقب است .