المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢

كفل

گفته مىشود - كفرت الشمس النجوم - يعنى خورشيد ستارگان را پوشاند .

واژه كافر در مورد ابرهائى است كه خورشيد و شب را مىپوشاند [ شب كنايه از ماه و ستارگان شب است ] .

شاعر گويد :

القت ذكاء يمينها في كافر .

[ روشنايى اطراف خورشيد در ابرهائى پنهان شد ] .

تكفر في السلاح : در سلاح پوشيده شد و غرق در اسلحه شد .

كَافُور : شكوفه‌هاى ميوه يا آنچه را كه مثل غلاف ميوه را مىپوشاند ، شاعر گويد :

كالكرم اذ نادى من الكافور .

و نيز كَافُور چيزى است از بوى خوش ، خداى تعالى گفت :

كانَ مِزاجُها كافُوراً - 5 / انسان ) .

( ابرار و نيكان در بهشت از نوشابه‌اى كه طبيعتش خوشبوئى و پاكى است مينوشند ) .

كفل

كفل

: الْكَفَالَة : پذيرفتن عهد و ضامن شدن .

تَكَفَّلْتُ بكذا و كَفَّلْتُهُ فلانا :

كفالت او را پذيرفتم و عهده‌دار شدم .

آيه : وَ كَفَّلَها زَكَرِيَّا - 37 / آل عمران ) به صورت - كفلها اللّه تعالى - هم