المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣٢

هور

هَوَّدَ الرائضُ الدابةَ - اشتربان حيوانات را با مدارا حركت داد . هُود در اصل جمع هَائِد است يعنى توبه كننده و اين اسم پيامبرى عليه السّلام است .

( كه در داستان قوم هود در قرآن بتفصيل در چند مورد ذكر شده است .

هور

هور

: هَارَ ساختمان و بنا خراب شد - تَهَوَّرَ - مثل انْهَارَ : ويران شد فرمود :

عَلى شَفا جُرُفٍ هارٍ فَانْهارَ بِهِ فِي نارِ جَهَنَّمَ - التوبه / 109 يعنى اى انسانها قبل از بعثت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله شما بر لب پرتگاهى بوديد كه به جهنم ميافتاديد و بوسيله آئين الهى و پيامبر صلّى اللّه عليه و إله نجات يافتيد « 1 » .

( 1 ) ابو الحسن تهامى شاعرى كه مرثيه‌اش بگفته تمام ادبا و شاعران و حكيمان بهترين مراثى در زبان عربى و فارسى است و براى مرگ فرزند جوانش ساخته چه زيبا سروده است : حكم المنية في البرية جارى * ما هذه الدنيا بدار قرار بينا يرى الانسان فيها فجرأ * حتى يرى جرا من الاحبار طبعت على كدر و انت تريدها * صفورا من الاقدار و الاكدار و مكلف الايام ضد طباعها * مطلب فى الماء جذوة نار و اذا رجوت المستحيل فانك * تبنى الرجاء على شفر هار يعنى زمان مرگ در ميان مردمان جاريست و دنيا جاى ماندن ابدى نيست ، در همان آنى كه كس ممكن است گوينده خبرى باشد ممكن است خود بميرد و جزو اخبار شود زندگى با سختىها همراه است و تو آن را صاف و بدون زحمت ميخواهى كسى كه بر خلاف شمه و شيوه روزگار بخواهد مثل اينست كه بر پرتگاه خانه اميد ساخته باشد كه بدون شك سقوط مىكند .