المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٨

همز

رجلٌ هَمَّكَ من رجلٍ - او تو را كفايت مىكند .

هَوَامّ - حشرات زمين - رجلٌ هَمٌّ و امرأةٌ هَمَّةٌ - زن و مردى بزرگسال يعنى عمر و ساليان دراز آنها را فرسوده كرد .

همد

همد

: هَمَدَتِ النارُ - آتش خاموش شد - أرضٌ هَامِدَةٌ - زمين بدون گياه .

نباتٌ هَامِدَةٌ : علف گياه خشك ، خداى تعالى فرمود :

وَ تَرَى الْأَرْضَ هامِدَةً - الحج / 5 إِهْمَاد - اقامت در يك مكان گوئى كه در آنجا خشك شده و باقيمانده است .

گفته‌اند - إِهْمَاد - بمعنى سرعت هم هست اگر اين ريشه و معنى درست باشد مثل - إشكاء - است يعنى گاهى شكايت و شكوى را اثبات و گاهى آن را رد مىكند .

همر

همر

: هَمْر ريختن اشك يا آب ، هَمَرَ ، فَانْهَمَرَ - خداى تعالى فرمود :

فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ - القمر / 11 هَمَرَ ما في الضرع - آنچه شير در پستان بود دوشيد و ريخت .

هَمَرَ في الكلام - تمام حرف را زد ، يَهْمِرُ الشيءَ - آن را به كلى جارو كرد .

هَمَرَ له من ماله - از مالش به او بخشيد ، هَمِيرَة - پير و فرسوده .

همز

همز

: هَمْز - فشردن در دست ، هَمْزُ الإنسانِ - غيبت كردن او ، خداى تعالى فرمود :