المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٦

هلم

و أَ فَتُهْلِكُنا بِما فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ - الاعراف / 173 و أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا - الاعراف / 155 و آيه فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ - الاحقاف / 35 اين مردن هلاك بزرگترى است كه پيامبر به آن اشاره فرموده كه

« لا شر كشر بعده النار » .

يعنى هيچ شر و بدبختى بدتر از آن نيست كه بعدش آتش دوزخ باشد .

و ما شَهِدْنا مَهْلِكَ أَهْلِهِ - النحل / 49 هُلْك - با ضمه حرف اول يعنى هلاك نمودن و - تَهْلُكَة - چيزى كه انسان را به هلاكت مياندازد . در آيه :

وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ - البقره / 195 امرأةٌ هَلُوكٌ - گوئيكه در راه رفتن بيمار گونه راه ميرود ، ( سست و ضعيف ) شاعر مىگويد :

مريضات أوبات التهادى كأنّما * تخاف على أحشائها أن تقطعا « 1 »

هَلُوك - زن بدكار كه عملش هلاكت‌آور است . هَالِكِيّ - آهنگر از قبيله هالك كه هر آهنگرى هالك ناميده شده هُلْك - شيء هلاك شونده .

هلم

هلم

: هَلُمَّ - خواندن كسى به سوى چيزى است كه چند وجه دارد :

اول : اينكه از واژه هَالُمَّ گرفته شده باشد يعنى چيزى را اصلاح نمودم

( 1 ) بيمارى كه از شدت سستى چنان راه ميرود كه گوئى ميترسد بند دلش پاره شود .