المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٩

هزو

قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ - التوبه / 65 و وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ - الاحقاف / 16 و ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ - الحجر / 11 و إِذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِها وَ يُسْتَهْزَأُ بِها - النساء / 140 و وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ - الانعام / 10 استهزاء مانند لهو و لعب از خداوند صحيح نيست ، تعالى اللّه عنه - خداوند متعالىتر است از اين امور و آيه :

اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَ يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ - البقره / 17 يعنى به پاداش همان استهزاشان آنها را مجازات مىكند . معنايش اينست كه آنها را مهلت ميدهد تا مدتى و سپس ناگهانى آنها را فرو ميگيرد . اين مهلت دادن به ايشان جهت استهزاء آنهاست از جائى كه فريفته و مغرور به خود شده بودند و مغرور به استهزاى خود مثل - استدراج يعنى آنطوريكه خود نميدانستند يا بمعنى اينست كه آنقدر استهزاء كردند كه به اين عمل شناخته شدند ( مسخرگى و دلقكى ) شخصيت خود را بقدرى خوار و زبون كردند كه به اين صفات معروف شدند .

مثل كسى كه با تو خدعه و نيرنگ كند و تو بفهمى و او را به ديگران بشناسانى در آن صورت از او دورى ميجوئى و در حقيقت تو او را فريب داده‌اى ، روايت شده است كه « ريشخند كنندگان دين و قرآن و پيامبر كسانى هستند كه در دنيا درى از بهشت به روى آنها گشوده مىشود سپس بسوى آن شتاب ميورزند همين كه به پايان راه ميرسند راه بر آنها بسته مىشود » در اين باره قرآن فرموده :

فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ - المطففين / 34 بر اين وجوه و معانى خداى عز و جل فرمود :