المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٨

هزو

هزل

هزل

: در آيه إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ وَ ما هُوَ بِالْهَزْلِ - الطارق / 14 قرآن سخنى جدا كننده حق و باطل است نه سخنى شوخى بردار به هر - سخن بيهوده و پوچى هم گفته مىشود .

هزو

هزو

: هُزْء - مزاح و شوخى آرام و پنهانى گفته‌اند مانند - مزح - بمعنى ريشخند است در اين معنى .

اتَّخَذُوها هُزُواً وَ لَعِباً - المائده / 58 و وَ إِذا عَلِمَ مِنْ آياتِنا شَيْئاً اتَّخَذَها هُزُواً - الجاثيه / 9 و وَ إِذا رَأَوْكَ إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُواً - الفرقان / 41 و وَ إِذا رَآكَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُواً - الفرقان / 41 و أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً - البقره / 67 و وَ لا تَتَّخِذُوا آياتِ اللَّهِ هُزُواً - البقره / 231 در اين آيات سرزنش آنها را بزرگ شمرده است و هشداريست بر خبث و بد باطنى آنها كه بعد از علم هم باز آيات خدا را بازيچه پنداشتند و بعد از درست دانستن قرآن و آيات خدا باز آن را اسْتِهْزَاء كردند هَزِئْتُ و اسْتَهْزَأْتُ هر دو يكيست و بمعنى همان تمسخر و شوخى است .

اسْتِهْزَاء : طلب ريشخند و تمسخر هر چند كه به فرو رفتن در اين گونه عادات زشت تعبير مىشود مثل استجابة كه پاسخ خواستن است هر چند مانند اجابه يا جواب دادن به كار ميرود . در آيه :