المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٥

هدي

فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها - اهْتِدَاء - يعنى هدايت يافتن در اين آيه وجوهى سه گانه دارد :

1 - طلب هدايت 2 - پيروى از عالم 3 - خواستن و اراده هدايت كردن . و نيز در آيه : وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ فَهُمْ لا يَهْتَدُونَ - النمل / 24 و آيه وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى - طه / 82 معنايش اينست كه سپس به طلب هدايت ادامه ميدهد در اين خواست سست نميشود و به گناهان بر نميگردد فرمود :

وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ - البقره / 157 يعنى كسانى كه بدنبال هدايت او هستند و آن را مىپذيرند و به آن عمل ميكنند . در حال اين گروه ميفرمايد :

وَ قالُوا يا أَيُّهَا السَّاحِرُ ادْعُ لَنا رَبَّكَ بِما عَهِدَ عِنْدَكَ إِنَّنا لَمُهْتَدُونَ - الزخرف / 49 هَدْي - نامى است ويژه قربانى كه در موسم حج ذبح مىشود ، اخفش ميگويد مفرد آن - هَدِيَّة - است ، مونث آن - هَدْيٌ - است گوئى مصدرى است كه به صورت صفت به كار ميرود . خداى تعالى فرمود :

فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ - البقره / 196 و هَدْياً بالِغَ الْكَعْبَةِ - المائده / 95 و وَ الْهَدْيَ وَ الْقَلائِدَ - المائده / 97 و وَ الْهَدْيَ مَعْكُوفاً - الفتح / 25