المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٢

هدي

هدايت شد و تعليم ديد از جهت اينكه آغازگر هدايت و تعليم بود خود مقدمه را فراهم كرده بود با ( پيروى نكردن از شهوات و هوسهاى پوچ ) .

باعتبار سخن اول خداى تعالى فرمود :

وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ - الجمعه / 5 و بنا بر استدلال دوم فرمود :

وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى عَلَى الْهُدى - الفصلت / 17 يعنى قوم ثمود را هم هدايت كرديم امّا آنها كورى يا دنيا را بر هدايت خدائى ترجيح دادند .

لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ - البقره / 142 تا وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ - البقره / 45 يا إِلَّا عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ - البقره / 143 اينان همانها هستند كه پذيرفتند و هدايت بر هدايتشان افزوده مىشود .

( تائيد ميشوند ) . اما آيه :

اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ - الحمد / 7 و لَهَدَيْناهُمْ صِراطاً مُسْتَقِيماً - النساء / 68 گفته شد كه مقصود همان هدايت اول ( تكوينى ) است كه همان عقل و خرد و سنت پيامبران است كه ما امر شده‌ايم با زبان هم بگوئيم هر چند كه انجام شده است با ثواب و پاداش داده شود چنان كه امر شده‌ايم كه بر پيامبر درود بفرستيم هر چند كه خود خدا و فرشتگان بر او درود ميفرستند .

إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ - الاحزاب / 56