المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٧

هدي

قبلى را بدست آورده است ، و رسيدن به هدايت توفيقى و تكميلى نشانه اينست كه دو هدايت قبلى را حاصل كرده است ، امكان عكس اين هم هست يعنى كسى از هدايت عمومى به هدايت دوم و سوم نميرسد و خود را با ايمان و نكوكارى به كمال نميرساند ، انسان نميتواند احدى را به اين مرحله يعنى هدايت توفيقى و نتيجه برساند مگر اينكه او را دعوت به هدايت كند و راه‌ها را به او بشناساند در مورد آن خداى تعالى به پيامبر ميفرمايد :

إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ - الشورى / 52 و يَهْدُونَ بِأَمْرِنا - الانبياء / 73 و وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ - الرعد / 7 يعنى دعوت كننده بهدايت . اما در مورد سائر هدايات ميفرمايد :

إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ - القصص / 56 هر هدايتى كه خداى تعالى ذكر مىكند اينست كه ستمگران و كفار از هدايت سوم محرومند و همان توفيقى است كه ويژه هدايت يافتگان است و هدايت چهارم پاداش اخروى است وارد نمودن آنها در بهشت است مثل آيه :

كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْماً - آل عمران و وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ - آل عمران / 86 و آيه ذلِكَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ - المائده / 67 و هر هدايتى كه خداوند از پيامبر و ساير انسانها در مورد ارشاد آنها بيان مىكند و ميگويد قدرت نداريد و نميتوانيد هدايت كنيد همين هدايت‌هاى سوم و