المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٩٧

هبط

و وَ وَيْلٌ لِلْكافِرِينَ - ابراهيم / 2 و وَيْلٌ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ - الجاثيه / 7 و فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا - الصاد / 27 و فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا - الزخرف / 65 و وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ - المطففين / 1 و وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ - الهمزة / 1 و يا وَيْلَنا مَنْ بَعَثَنا - يس / 52 و يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ - الانبياء / 14 و يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا طاغِينَ - القلم / 31 .

حرف ه

حرف ه

هبط

هبط

: هُبُوط پائين قرار گرفتن بطور قهرى مثل - هبوط سنگ - هَبُوط با فتحه حرف اول اسم فاعل است - هَبَطْتُ أنا و هَبَطْتُ غيرى به صورت فعل لازم و متعدّى هر دو صورت در آيه گفت :

وَ إِنَّ مِنْها لَما يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ - البقره / 74 هَبَطْتُ و هَبَطْتُهُ ، هَبْطاً - افتادم و آن را انداختم .

اين واژه اگر در مورد انسان به كار رود معنى سبكى و استخفاف هم دارد بر خلاف - انزال و نزول - زيرا - انزال - آنطوريكه خداى تعالى در باره - غير انسان مانند فرشتگان و باران به كار ميرود آگاهى دادن بر شرافت آنهاست .

هبط - در جائى كه هشدار بر نقص است ياد شده مثل :