المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٨
وهج
و رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ - الفرقان / 74 ( اين آيه دعاى - عباد الرحمن - است كه تمام صفات و رفتار فردى و اجتماعى آنها در سوره فرقان بيان شده ) .
و هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً - آل عمران / 8 و هَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي - الصاد / 35 ( دعاى حضرت سليمان است كه كشوردارى را با پيامبرى انجام داد ) .
وَاهِب - وصف خداى تعالى است ، وَهَّاب - يعنى خداوند همه را به استحقاق مىبخشد .
إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها - الاحزاب / 5 انهاب - قبول بخشش . در حديثى آمده است كه پيامبر فرموده : ( تصميم دارم كه به غير از قرشى يا انصارى يا ثقفى از ديگرى بخششى و هبه‌اى نگيرم و نپذيرم .
وهج
وهج
: وَهَج از آتش گرمى و روشنائى گرفتن ، وَهَجَان - هم به همين معنى است . در آيه فرمود :
وَ جَعَلْنا سِراجاً وَهَّاجاً - النباء / 13 يعنى خورشيد را نورانى و روشن آفريديم ، وَهَجَتِ النارُ - تَوْهَجُ ، و وَهَجَ يَهِجُ - و يَوْهَجُ و تَوَهَّجَ الجوهرُ - يعنى درخشيد ( مرواريد روشن و درخشنده ) .