المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٧

وهب

پيامبر و قرآن را با زبانتان به دروغ وصف ميكنيد و به سرعت دروغ ميگوئيد - جاءت الإبلُ تَلِقُ - به سرعت آمد .

أَوْلَقُ - ديوانه و پريشان حال . رجلٌ مَأْلُوقٌ و مُؤْلَقٌ - مرد شتابان و دست پاچه .

وَلِيقَة - غذائى كه از گوشت باشد . وَلَق - نيزه بسيار سبك .

وهب

وهب

: هِبَة - بخشيدن و قرار دادن دارائى خود به ديگرى بدون عوض و چشم - داشت . فعلش - وَهَبْتُهُ ، هِبَةً و مَوْهِبَةً و مَوْهِباً . خداى تعالى فرمود :

وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ - الانعام / 84 و الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ - ابراهيم / 39 و إِنَّما أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلاماً زَكِيًّا - مريم / 19 فرشته آن بخشش را به خويش منسوب كرد زيرا اين كار باعث شده بود كه به آن دسترسى پيدا كند .

در آيهء فوق عبارت - لِأَهَبَ لَكِ - به صورت - لِيَهَبَ خوانده شده كه همين معنى به حقيقت نزديك است زيرا بخشش فرزند از سوى خداست و صورت اول - نوعى فراگيرى است .

فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْماً - الشعراء / 21 و وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ - الصاد / 30 و وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ - الصاد / 43 و وَ وَهَبْنا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنا أَخاهُ هارُونَ نَبِيًّا - مريم / 53 و فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا يَرِثُنِي - مريم / 5