المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٢

وكل

اگر خلاف كردى [ قسم خوردى ] مىگوئى - وَكَّدْتُ وَكَّدَ وَكْدَهُ - با نيت و قصد و اخلاق او همراه شد .

وكز

وكز

: الوَكْزُ الطعن - با تمام دست چيزى را دفع كردن و ضربه زدن در آيه :

فَوَكَزَهُ مُوسى - القصص / 15 .

وكل

وكل

: تَوْكِيل اين است كه ديگرى را طرف اعتماد قرار دهى و او را نائب خود كنى . وَكِيل - بمعنى مفعول است آيه :

وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا - النساء / 81 بسنده كن به اين كه كارت را او به عهده بگيرد و براى تو اعتماد بوجود مىآورد بر اين معنى فرمود :

حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ - آل عمران / 173 و وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ - الشورى / 6 يعنى تو موكل و نگهدارنده‌شان نيستى مثل آيه :

لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ إِلَّا مَنْ تَوَلَّى - الغاشيه / 23 در اين معنى آيه : قُلْ لَسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ - الانعام / 66 و أَ رَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ أَ فَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا - الفرقان / 43 و أَمْ مَنْ يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا - النساء / 109 يعنى هر كسى كه از ايشان بر تو توكل كند ، مُتَوَكِّل يا تَوَكُّل كننده دو صورت دارد :

1 - تَوَكَّلْتُ لفلان - يعنى سرپرستى و وكالت او را پذيرفتم مثل - وَكَّلْتُهُ