المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٢

وفي

وفي

وفي

: وَافِي چيزى است كه به تمام و كمال رسيده باشد ، مىگويند - درهم وَافٍ و كيلٌ وَافٍ - پول و وزنى كامل و تمام - أَوْفَيْتُ الكيلَ و الوزنَ - تمام و كمال وزن كردم و پيمانه نمودم . خداى تعالى فرمود :

وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ إِذا كِلْتُمْ - الاسراء / 35 وَفَى به عهده يَفِي وَفَاءً و أَوْفَى - بعهدش وفا كرد و آن را نشكست ، ضد و نقطه مقابل وفا - غدر و مكر و نيرنگ است كه دلالت بر پيمان و عهدشكنى دارد كه همان ترك عهد و بىوفائى و فريب است .

آمدن قرآن و نزول آن براى انسانها با وفاى بعهد آورده شده ، در آياتى خداى تعالى فرموده :

وَ أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ - البقرة / 40 و وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذا عاهَدْتُمْ - النحل / 91 و بَلى مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى - آل عمران / 76 و وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا - البقره / 177 و يُوفُونَ بِالنَّذْرِ - الانسان / 7 و وَ مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ - التوبة / 111 و وَ إِبْراهِيمَ الَّذِي وَفَّى - النجم / 37 پس تَوْفِيَة - يعنى كوشش نمودن در آنچه كه خواسته شده كه حضرت ابراهيم عليه السّلام به آنها عمل كرد .

چنان كه در آيه زير به آن اشاره نموده كه :