المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٤

وضن

فَلَمَّا وَضَعَتْها قالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُها أُنْثى وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما وَضَعَتْ - آل عمران / 36 وَضْعُ البيتِ - بنا و ساختمان خانه ، خداى تعالى فرمود :

إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ - آل عمران / 96 و وَ وُضِعَ الْكِتابُ - الكهف / 49 كه همان آشكار ساختن كارهاى بندگان است مثل آيه :

وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً - اسراء / 13 وَضَعَتِ الدابةُ - به سرعت دويد و نوزادش را به دنيا آورد . خداى تعالى فرمود وَ لَأَوْضَعُوا خِلالَكُمْ - التوبه / 47 معنى وَضْع - در حركت حيوان استعاره است مثل عبارت القى باعه و ثقله يعنى بار و سنگينى خود را زمين نهاد - وَضِيعَة - آنچه كه فرو افتاده است و مانند سرمايه از بين رفته است - وَضَعَ الرجلُ في تجارته - او در تجارت زيان ديد ، رجلٌ وَضِيعٌ - در مقابل رفيع يعنى بلند مرتبه به كار مىرود ، او فرمايگى خود را آشكار مىكند و اين بلند مرتبگى خود را .

وضن

وضن

: وَضْن - بافتن زره است و براى هر پارچه محكمى استعاره شده است آيه :

عَلى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ - الواقعة / 15 و از اين واژه - وَضِين مشتق شده است يعنى كمربند جمعش - وُضُن است .