المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٢

وصي

وصي

وصي

: وَصِيَّة با پند و موعظه بر ديگرى تقدم داشتن و سفارش كردن كه عمل كند و از عبارت أرضٌ وَاصِيَةٌ - گرفته شده يعنى زمينى كه سراسر پوشيده از گياه است أَوْصَاهُ و وَصَّاهُ - هر دو صحيح است در آيه گفت :

وَ وَصَّى بِها إِبْراهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ - البقره / 132 كه أَوْصَى - هم خوانده شده خداى عز و جل فرمود :

وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ - النساء / 131 و وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ - لقمان / 14 و مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِها - النساء / 11 و حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنانِ - المائده / 12 وصى - فضيلت او را بر شمرد و انشاء كرد ، تَوَاصَوُا القومُ - در وقتى است كه گروهى از مردم يكديگر را سفارش كنند . در آيه گفت :

وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ - العصر / 3 « 1 »

( 1 ) يكى از مزاياى منحصر بفردى كه فقط در دين اسلام هست ضمانت اجرائى آن است كه بر خلاف ساير قوانين و مقررات دينى و حكومتى ساير ملت‌ها در اسلام بر سه اصل استوار است : 1 - اجراى قانون تشويق و تنبيه يا مجازات مجرمين . 2 - تربيت و ارشاد و تعليم از كودكى تا پيرى . 3 - نظارت همگانى بر يكديگر و نقش مردم در اين امور و اين اصل سوم ويژه اسلام است در سوره عصر ميگويد : زمانه گواه است كه انسان اگر به حال خود رها شود هميشه به زيان خود عمل .