المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٧

وزر

( اى انسان آيا شما در درون اين مواد حالت احتراق و سوزندگى ايجاد كرده‌ايد ! ؟ ) .

وَارِي الزندِ - موفق به آتش زدن شد .

كابي الزندِ - آتش خاموش شد ، اللحم الوَارِي - گوشت فربه و چاق .

وَرَاء - فرزند فرزند ( نوه ) ، ما وَرَاءَكَ - فرزندانى كه نيامده .

وَرَاءَكَ أوسع لك - جائى وسيع‌تر بياور كه فرزندانت زياد است .

تَوْرَاة - كتابى است كه از حضرت موسى عليه السّلام مانده است و حرف ( ت ) بدل از - و - است كه قبلا قانونش گفته شده .

وزر

وزر

: وَزَر پناهگاه كوهستانى است گفت :

كَلَّا لا وَزَرَ إِلى رَبِّكَ - القيمة / 11 وِزْر سنگينى است تشبيه به سنگهاى سنگين كوه كه به گناه تعبير شده است چنان كه به ثقل هم تعبير مىشود گفت :

لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ كامِلَةً - النحل / 25 و لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالًا مَعَ أَثْقالِهِمْ - العنكبوت / 13 برداشتن بار گناه ديگران همان است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله اشاره فرموده است كه

« من سن سنة حسنة كان له اجرها و اجر من عمل بها من غير ان ينقص من اجره شىء و من سن سنة سيئة كان له وِزْرُهَا و وِزْرُ من عمل بها » .

يعنى هر كس بدعتى نيكو بگذارد پاداش خودش و ديگران را كه به آن عمل مىكند دارد و هر كس بدعت زشتى را رواج دهد سنگينى گناه خود و ديگران به عهده اوست » « 1 » و آيه :

( 1 ) مثال زنده و روشن سنت‌هاى زشت كه ديگران را آلوده مىكند همان .