المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٣

ورد

خبر فوق اقتضاى نوشيدن آب در جهنم دارد ، اما كسانى كه از اولياى خدا و صالحين هستند وارد شدن تأثيرى از نظر ورود در دوزخ براى آنها نيست بلكه مانند حضرت ابراهيم عليه السّلام هستند كه فرمود :

يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ - الانبياء / 69 بنابراين در آيه فوق : وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها - مريم / 71 ورود در دوزخ براى اينها با عذاب همراه نيست . ( سخن مفصل در اين باره بموقع ديگر موكول مىشود ) .

محموم بمعنى مَوْرُود حمى - و از آوردن آن وِرْد - تعبيرى است از همين معنى كه گفته شد .

شعرٌ وَارِدٌ - موى سرى كه به پشت سر يا شانه‌ها مىرسد .

وَرِيد - رگى كه به كبد و قلب متصل است كه مجراى خون و روح است فرمود :

وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ - ق / 16 يعنى از روح او به او نزديك تريم .

وَرْد - يعنى گل كه گفته‌اند وجه تسميه و نامگذارى گل به ورد براى اين است كه قبل از هر چيزى به آب مىرسد و سيراب مىشود و اولين ميوه سال را تشكيل مىدهد . به شكوفه هر درختى هم وَرْد مىگويند .

وَرَّدَ الشجرُ - درخت شكوفه داد ، رنگ اسب هم به آن تشبيه شده مىگويند فرسٌ وَرْدٌ - اسبى سرخ رنگ .

به باره سرخ شدن افق و آسمان هم همين واژه به كار مىرود يعنى آسمان مثل قيامت سرخ است در آيه گفت :