المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٩

ورث

قراردادى كه بيشتر به اموال شخص ميت كه باقى ميگذارد اطلاق مىشود و به آن مِيرَاث و إِرْث ميگويند .

تُرَاث - كه همان ميراث است اصلش - وُرَاث - كه الف آن به حرف - ت - تبديل شد . گفت :

وَ تَأْكُلُونَ التُّراثَ - الفجر / 19 پيامبر صلّى اللّه عليه و إله فرموده

« اثبُتُوا على مشاعركم فإنّكم على إرث أبيكم » .

يعنى به اصل و بقاياى آن رسيده‌ايد شاعر ميگويد :

فينظر فى صحف كالرّبا * فيهن إرث كتاب محى

به نامه‌ها و كتاب‌ها مانند آثار باستانى بنگريد كه در آنها نوشته‌هاى زنده كننده هست .

وَرِثْتُ مالًا عن زيد - و - وَرِثْتُ زيداً - هر دو جمله بيك معنى و صحيح است در آيه گفت :

وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُدَ - النمل / 16 و وَرِثَهُ أَبَواهُ - النساء / 11 و وَ عَلَى الْوارِثِ مِثْلُ ذلِكَ - البقره / 233 . أَوْرَثَنِي الميتُ كذا - از ميت به من إرث رسيده است .

وَ إِنْ كانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلالَةً - النساء / 12 مردى كه ميميرد و فرزندانى از او باقى ميماند .

أورثني اللّه كذا - خدا به من داده است و آيه :

وَ أَوْرَثْناها بَنِي إِسْرائِيلَ - الشعراء / 59