المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٢

وجه

و قالُوا لا تَوْجَلْ - الحجر / 53 يعنى گفتند نترسيد .

وجه

وجه

: معنى اصلى وَجْه همان چهره و صورت است .

فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ - المائده / 6 و تَغْشى وُجُوهَهُمُ النَّارُ - ابراهيم / 50 از آنجا كه وجه يا صورت نخستين عضويست كه به نظر ميآيد و شريف‌ترين عضو ظاهر بدن است براى برخورد اوليه از هر چيزى به كار رفته است و براى بهترين و اولين شكل هر چيز به كار ميرود ميگويند - وجه كذا - و وَجْهَ النَّهارِ - روى آن چيز و چهرهء روز .

و چه بسا از ذات هم به وَجْه تعبير شود در سخن خداى تعالى كه فرمود :

وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ - الرحمن / 27 كه گفته شده وجه در اين آيه همان ذات خداوند است و نيز گفته شده مقصود از - وجه - در آيه يعنى توجه به خداى تعالى با اعمال شايسته ، در آيه گفت :

فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ - البقره / 115 و كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ - القصص / 88 و يُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ - الروم / 38 و إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ - الانسان / 9 كه گفته‌اند - وجه - در تمام اين آيات ذات خداوند است يعنى - همه چيز