المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢١

وجل

نيست « 1 » .

2 - موجوداتى كه هم آغاز و هم پايانشان معلوم است مثل انسان در نشاة دنيا و آنچه كه دنيائيست و ذاتشان معلوم است .

3 - موجوداتى كه آغاز و مبدئشان روشن و پايانشان نامعلوم است مثل انسان در جهان آخرت و قيامت .

وجس

وجس

: وَجْس صداى بسيار ضعيف و پوشيده و تَوَجُّس گوش فرا دادن ، إِيجَاس هم پيدايش اين حالات در نفس است گفت فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً و نيز گفته‌اند - وَجْس - حالتى است كه در نفس انسان بعد از آن صداى خفيف و ضعيف حاصل مىشود زيرا آغاز تفكر است سپس وَاجِس در معنى خاطر است .

وجل

وجل

: الوَجَلُ يعنى شعور و درك ترس و خوف - فعلش - وَجِلَ يَوْجَلُ وَجَلًا - است در آيه فرمود :

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ - الانفال / 2 و إِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُونَ - الحجر / 52

( 1 ) وجود خداى تعالى كه از هر وصفى و تصورى برتر است همين است كه راغب رحمه اللّه گفته زيرا : خرد مومنين قدم اين راه تفته است * خدا ميداند آن كس كه رفته است و بگفته شاعرى ديگر - آن را كه خبر شد خبرى باز نيامد . لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصارَ .