المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٦

وتر

ميخ را كوبيدم در آيه گفت :

وَ الْجِبالَ أَوْتاداً - النبأ / 7 كيفيّت اينكه چگونه كوهها ميخ‌هاى زمين هستند به بعد از اين كتاب موكول مىشود . حرف - ت - ساكن شده و حرف ( د ) ادغام مىشود و - وَدّاً - مىشود . وَتِدَانِ - از شتران تشبيهى به همان است .

وتر

وتر

: وَتْر در عدد بر خلاف - شفع - است كه قبلا در حرف - ش - بيان شده است در آيه گفت :

وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ - الفجر / 3 نماز دو ركعتى و يك ركعتى .

أَوْتَرَ في الصلاةِ - آن را بجا آورد - وِتْر و وَتْر - با كسره و فتحه حرف ( و ) هر دو صحيح است .

وَتَرْتُهُ - در وقتى است كه به كسى مكروه و كار زشتى را برسانى .

وَ لَنْ يَتِرَكُمْ أَعْمالَكُمْ - محمد / 35 يعنى هرگز كارهاتان را فراموش نميكند ، تَوَاتُر - پى در پى بودن و بطور فرادى انجام شدن .

ثُمَّ أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا - المؤمنون / 44 در هر دو تَتْرَى يعنى پياپى و پشت سر هم - وَتِيرَة - اخلاق و رفتار از تواتر گرفته شده .