المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٥

وتد

وَبَّرَتِ الأرنبُ - خرگوش كوركى و پوشيده از كورك - وَبَّرَ الرجلُ في منزله - او در خانه‌اش ساكن شد كه تشبيه به همان است يعنى پوست انداخت و اقامت گزيد . مثل - تبلد به مكان كذا - در آن مكان پا بر جا و ثابت شده همانند نمد و فرشى كه در يك جا پهن ميكنند - وَبَار - سرزمين قوم عاد .

وبق

وبق

: وَبَقَ يعنى هلاك شد و از حيات و زندگى باز ماند - وَبَقاً و مَوْبِقاً - هر دو مصدر آن است در آيه فرمود :

وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ مَوْبِقاً - الكهف / 52 باب مزيد آن - أَوْبَقَهُ كذا - است و آيه :

أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِما كَسَبُوا - / .

وتن

وتن

: وَتِين رگى است كه از كبد مايه ميگيرد و اگر قطع شود صاحبش ميميرد گفت ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ - الحاقه / 46 مَوْتُون - كسى كه آن رگش قطع و پاره شده - مُوَاتَنَة - يعنى نزديك شدن ، مثل نزديكى - وتين - گوئى اشاره به چيزيست كه خداوند در آيه فرمود :

وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ - ق / 16 اسْتَوْتَنَ الإبلُ - وقتى است از فربهى و چاقى آن رگش سخت شده باشد .

وتد

وتد

: فعل اين واژه يعنى - ميخ و مسمار - وَتَدٌ و وَتِدٌ - وَتَدْتُهُ أَتِدُهُ وَتْداً - است