المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٩

نكل

لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّهِ - النساء / 172 هرگز مسيح از بنده بودن به خداى خوددارى نكرد .

و وَ أَمَّا الَّذِينَ اسْتَنْكَفُوا - النساء / 173 كه اصلش از - نَكَفْتُ الشيءَ يعنى - نحيته - بمعنى دور كردم گرفته شده [ و از نَكْف ] و تنحية - پاك كردن اشك از صورت بوسيله انگشتان است و - بحرٌ لا يُنْكَفُ - دريائى كه خشك نميشود ، انْتِكَاف - خارج شدن از سرزمينى به سرزمين ديگر .

نكل

نكل

: نَكْل عاجز شدن از كارى ، نَكَلَ عَنِ الشيءِ - ضعيف و عاجز شد . نَكَلْتُهُ - آن را بستم - نِكْل - زنجير و لگام حيوان كه آن را از كار و حركت باز ميدارد جمعش - أَنْكَال - است در آيه گفت :

إِنَّ لَدَيْنا أَنْكالًا وَ جَحِيماً - المزمل / 12 نَكَّلْتُ بِهِ - او را از آنچه ديگران در باره او ميكردند باز داشتم ، اسم اين فعل - نَكَال - است در آيه فرمود :

فَجَعَلْناها نَكالًا لِما بَيْنَ يَدَيْها وَ ما خَلْفَها - البقره / 66 آن را باز دارنده و عقوبتى براى آنچه كه در دست اوست و از او باقى ميماند قرار داديم . و گفت :

جَزاءً بِما كَسَبا نَكالًا مِنَ اللَّهِ - المائده / 38 پاداش و عقوبتى است از سوى خدا به هر چه كه حاصل كرده‌اند .