المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٨

نكف

نكس

نكس

: نَكْس وارونه شدن با سر و ته شدن مثل - نُكِسَ الولدُ - در وقتى كه از مادر پاهايش قبل از سرش خارج شود . گفت :

ثُمَّ نُكِسُوا عَلى رُؤُسِهِمْ - الانبياء / 65 نُكْس در بيمارى يعنى بازگشت بيمارى بعد از بهبود بيمار امّا در باره نَكْس در عمر فرمود :

وَ مَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ - يس / 68 مثل آيه : وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلى أَرْذَلِ الْعُمُرِ - النحل / 70 اخفش ميگويد اين واژه با تشديد حرف - ك - خوانده مىشود مگر اينكه بمعنى همان وارونه بودن باد سر باشد .

نِكْس - تيرى است كه سرش شكسته و آن را در ته تير قرار دهند و تير بدى خواهد بود و از اين معنى در باره انسان پست به كار ميرود ميگويد - رجل دنى .

نكص

نكص

: نُكُوص يعنى سر سنگينى كردن و رو گرداندن از انجام كار در آيه فرمود :

نَكَصَ عَلى عَقِبَيْهِ - الانفال / 48 رو گردان شد و به عقب بازگشت .

نكف

نكف

: ميگويند - نَكَفْتُ من كذا و اسْتَنْكَفْتُ منه . از آن خوددارى كردم . فرمود :