المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٠

نفس

به جنگ بروند .

مُنَافَرَة - داورى و محاكمه در برترى و غلبه بر خصم به صورت استكبار و فخر فروشى است .

أُنْفِرَ فلانٌ - در داورى و محاكمه با فضيلت برترى يافت .

نُفِّرَ فلانٌ - او را نامى دادند كه به گمان اعراب شياطين از آن اسم‌ها ميگريزند ، عربى گفت ، ميگويند وقتى به دنيا آمدم به پدرم گفتند - نَفِّرْ عَنْهُ - او هم مرا به اسم - قنفذ - يعنى جوجه و كنيه‌ام را - ابا الفدا - يعنى ستيزه‌جو ناميد .

نَفَرَ الجلدُ - پوست ورم كرد ، ابو عبيده ميگويد اين معنى از همان دور شدن چيزى از چيز ديگر است يعنى پوستش از گوشتش دور شده .

نفس

نفس

: نَفْس جان و روح است در آيه فرمود :

أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ - الانعام / 93 و آيه وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ - البقره / 235 و تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي وَ لا أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ - المائده / 116 در اين آيه اشاره به سخن حضرت عيسى عليه السّلام است كه به خداوند ميگويد تو از سويداى جان من آگاهى و من از سرّ تو آگاه نيستم .

و وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ - آل عمران / 30 « 1 »

( 1 ) عبارت فوق قسمتى از دو آيه 29 و 30 سوره آل عمران است كه به يكى از امور سياسى اجتماعى جامعه مسلمين تأكيد مىكند ميگويد - نبايد در روابط خود مؤمنان را واگذاريد و كفار را دوست و محرم خويش گيريد ، مگر به صورت .