المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٩

نفر

انْفِرُوا خِفافاً وَ ثِقالًا - التوبه / 41 « 1 » و إِلَّا تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذاباً أَلِيماً - التوبة / 39 « 2 » و ما لَكُمْ إِذا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ - التوبة / 39 و وَ ما كانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً - التوبة / 122 « 3 » و فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ - التوبة « 4 » اسْتِنْفَار : تشويق و وادار نمودن مردم براى رفتن به جنگ و نيز طلب دورى و گريختن از جنگ . در آيه :

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ - المدثر / 50 كه با فتحه و كسره حرف - ف - خوانده شده است ( تشبيه حالت مجرمين بىايمان است به خران گريزان از شير هستند ) با كسره يعنى - نَافِرَة - و با فتحه يعنى مُنَفَّرَةٌ است - نَفَرٌ - نَفِيرٌ - نَفَرَةٌ - گروهى از مردان كه مىتوانند

( 1 ) تمام آيه چنين است : براى نبرد با كفار با تجهيزات و سلاح سبك و سنگين بيرون رويد و در راه خدا با مال و جان جهاد كنيد اين كار براى شما سر انجامش نيكوتر است اگر مردمى با فكر و انديشه باشيد . ( 2 ) و بدانيد كه اگر براى جهاد در راه دين خدا بيرون نرويد شما را بعذابى دردناك معذب خواهد كرد و قومى ديگر را بجاى شما بر ميگمارد و شما زيانى به خدا نرسانده‌ايد او بر هر چيز تواناست . ( 3 و 4 ) در اين دو آيه با تمام اهميتى كه رفتن به جهاد و نبرد با كفار را گوشزد مىكند اما ميگويد حتما بايستى از هر طايفه گروهى براى آموختن و تفقه در دين بحضور پيامبر در مدينه بمانند تا بعدا قوم خود را آموزش دهند ، و اين آيات شكوه و عظمت آئين جاودان اسلام را در فراگيرى علم نشان ميدهد .