المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٦

نفخ

نيكو و خوش فرجام ، كه بطور استعاره براى بدى و شرّ . هم به كار رفته است . در آيه گفت :

وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ - الانبياء / 46 نَفَحَتِ الدابّهُ - آن حيوان لگد انداخت - نَفَحَهُ بالسيف - از دور او را با شمشير زد .

نَفُوحٌ - شترى كه شيرش از زيادى ندوشيده ميريزد . قوسٌ نَفُوحٌ - كمانيكه تيرش دور پرتاب مىشود .

- أَنْفِحَةُ الجديِ - شكنبه بزغاله شيرخوار كه معروف است .

نفخ

نفخ

: دميدن باد در چيزى .

يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ - طه / 102 و وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ - الكهف / 99 و ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى - الزمر / 68 دميدن در صور كه آغاز قيامت است و بانگى فراگير در زمين است ، مثل آيه : فَإِذا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ - المدثر / 8 است .

نَفْخُ الروحِ - همان آفرينش روح در آغاز خلقت در جنين است كه بعد از تكامل جسم و جنين رخ ميدهد . آيه :

وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي - الصاد / 72 كه ( همان ايجاد روح خدائى و ملكوتى است ) .

انْتَفَخَ بطنُهُ - معده‌اش ورم كرد و بطور استعاره در روشنائى كامل روز به كار ميرود ميگويند - انْتَفَخَ النهارُ - .