المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٢

نعم

و وَ مِنَ الْأَنْعامِ حَمُولَةً وَ فَرْشاً - الانعام / 142 و در آيه : فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ - يونس / 24 كه شتر و غير آن را در بر ميگيرد كه از گياهان زمين تغذيه ميكنند مثل انسانها نُعَامَى - باد جنوب كه بسيار سودمند و مرطوب است ، نَعَامَة - يعنى شتر - مرغ كه شباهتى به شتر دارد و نيز نَعَامَة يعنى سايبان در كوه و بر سر چاهها كه از دور مثل كوهان شتر است .

نَعَائِم - يكى از منازل ماه كه به نعامة تشبيه شده است ، شاعر ميگويد :

و ابن النعامة عند ذلك مركبي « 1 »

- پاها را به شباهت دويدن سريع شتر مرغ .

- ابن النعامة - ناميده‌اند كه شباهت به آن دارد و فاصله قدم‌ها را هم به همان عبارت گفته باشد .

تَنَعَّمَ فلانٌ - كسى كه به آرامى راه ميرود كه از نعمت بمعنى ناز و رفاه گرفته شده .

نِعْمَ - در برابر - بِئْسَ - در مدح به كار ميرود ( يعنى چه نيكوست ) در آيه گفت نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ - الصاد / 30 و فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ - آل عمران / 136

( 1 ) مصراع شعر از قصيده عنترة بن شداد شاعر جاهلى است كه تمامش چنين است : فيكون مركبك القعود و رحله * و ابن النعامه يوم ذلك مركبى روزى كه تو بر شتر دو ساله و رحلش سوار بودى و ميتاختى مركب من گامها و پاهاى من بود كه به سرعت ميرفتم .