المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٩

نعم

و اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ - البقره / 40 و وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي - المائده / 3 و فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ - آل عمران / 174 و آيات زياد ديگر .

إِنْعَام - رساندن نيكى به ديگران است ، كه فقط در مورد انسان به كار ميرود و در باره موجودات ديگر غير از انسان گفته نميشود مثلا نميگويند - أَنْعَمَ فلانٌ على فرسه - او به اسبش إنعام كرد كه غلط است . خداى تعالى فرمود :

أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ - الفاتحه / 7 ( قسمتى از سوره حمد است كه در نمازها ميگوئيم كه بر آنها نيكوئى كردى ) . و آيه :

وَ إِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ - الاحزاب / 37 و وَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ - الاحزاب / 37 نَعْمَاءُ در برابر ضراء به كار ميرود يعنى شادى در مقابل فلاكت و بدبختى .

در آيه گفت :

وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ نَعْماءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ - هود / 10 يعنى اگر انسان را حالتى شادى بخش پس از سختى و رنج برسد فريفته و مغرور مىشود « 1 » .

( 1 ) و 2 اشاره به آياتى از سوره‌هاى هود و فجر است كه به يكى از حالات طبيعى انسان كه بايستى با نيروى ايمان و عمل آن را به كمال برساند و تعديل كند توجه ميدهد و در سوره‌هاى مؤمنون و معارج شرايط كمال را يادآورى مينمايد و براى درك و فهم دو آيه فوق كه خلاصه است به تفصيل بيان مىكند ميگويد : ( إِنَّ الْإِنْسانَ .