المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤

كعب

در آيهء :

وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ ( 9 / مائده ) « 1 » .

كَعْبَة : هر خانه‌اى كه همانند شكل كعبه چهار گوش است و كعبه با آن هيئت اينچنين ناميده شده .

خداى تعالى گويد :

جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرامَ قِياماً لِلنَّاسِ ( 97 / مائده ) ذو الكعبات : خانه‌اى كه در جاهليّت متعلّق به بنى ربيعة بوده .

فلان جالس في كعبته : او در اطاقش و در خانه‌اى كه چهار گوش است نشسته است .

امراة كَاعِبٌ : زنى كه پستانش چهار گوش است .

كَعَبْتُ كعابة : جمعش - كواعب - [ دوشيزگانى كه در سن بلوغ پستانشان ظاهر شده است ] در آيهء :

وَ كَواعِبَ أَتْراباً ( 33 / نبأ ) .

مىگوئيد : كَعَبَ الثديُ كعبا و كَعَّبَ تَكْعِيباً و ثوب مُكَعَّبٌ : جامه‌اى كه به سختى پيچيده شده است . و گره ميان دو فاصله نى يا نيزه را هم كعب گويند كه تشبيهى است به استخوان مفصل كه ميان دو قسمت ساق و پا قرار ميگيرد و آنها را جدا مىكند .

( 1 ) مربوط به قسمتى از آيه وضو است و اين قسمت كه يادآورى شده در باره حد مسح پا است يعنى از سر پنجه پاها تا دو غوزك يا دو برآمدگى كنار هر پا يا حد فاصله ساق پا و استخوان كعبين .