المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥١

نضد

لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ - العلق / 15 حديثى از عايشه ( رض ) هست كه

« ما لكم تَنْصُونَ مَيِّتَكُمْ » .

يعنى چرا مرده‌ها را با جلو سر ميكشيد .

فلان نَاصِيَةُ قومِهِ - او چشم و سر آن گروه است يعنى رئيس آنهاست - انْتَصَى الشعرُ - موى سرش بلند شد . بهترين جاى چراگاه را هم - نَصْي ميگويند .

فلانٌ نَصْيَةُ قومٍ - او بهترين آنهاست كه به همان چراگاه خوب تشبيه شده است .

نضج

نضج

: ميگويند نَضَجَ اللحمُ - گوشت پخته شد ، مصدرش - نُضْج و نَضْج - است در آيه فرمود :

كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها - النساء / 56 و از اين واژه عبارت - ناقةٌ مُنَضِّجَةٌ - است يعنى شترى كه زمان زائيدنش بگذرد و دير شود . نَضِيجُ الرأيِ - كسى كه در نظرات و رأيش استوار و محكم است .

نضد

نضد

: ميگويند نَضَدْتُ المتاعَ - جنس‌ها را روى هم انباشتم ، پس آنها را مَنْضُود و نَضِيد گويند نَضَد - تختى كه متاع و جنس روى آن قرار دهند ، آيات :

طَلْحٍ مَنْضُودٍ - الواقعه / 29 و طَلْعٌ نَضِيدٌ - ق / 10 از همين معنى استعاره شدن يعنى ميوه‌هاى خرما كه متراكم بر خوشه‌ها قرار دارد .

نَضَد - ابرهاى متراكم - أَنْضَادُ القومِ - گروه مردم - نَضَدُ الرجلِ - عموها