المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٩

نشأ

پس اين آيه اشاره به اينست انجام امور خلقت براى آن فرشتگان سهل است .

به چاهى هم كه با يك حركت طناب آبش در دلو بدست ميآيد - بئر أنشاط - ميگويند يعنى عمقش زياد نيست و آبش در دسترس است .

نَشِيطَة - سهم و قسمتى است كه سرپرست يك قوم قبلا براى خود بر ميدارد ( قبل از تقسيم كردن آن ) و نيز شترانى كه يك ارتش و سپاه قبل از رسيدن به دشمن و جنگ در بيابان آنها را مىيابند و مىبرند ، نَشَطَتْهُ الْحَيَّةُ - مار او را گزيد .

نشأ

نشأ

: نَشْء و نَشْأَة - يعنى بوجود آوردن چيزى و تربيت كردن آن ، در قرآن فرمود :

وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولى - الواقعه / 62 فعل اين واژه مثل - نَشَأَ فلان - است يعنى او را رشد كرد ، جوان را هم كه رشد كرده و تربيت شده - نَاشِئ - ميگويند . در آيه فرمود :

إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً - المزمل / 6 در اين آيه ناشئه - همان قيام و به پا خاستن براى نماز شب است كه بگويد نماز شب بهترين گواه بر خلوص قلب و صدق ايمان است .

نَشَأَ السحابُ - ابر در هوا ظاهر شد و بتدريج متراكم شد . در آيه گفت :

وَ يُنْشِئُ السَّحابَ الثِّقالَ - الرعد / 12 واژه - إِنْشَاء - بمعنى ايجاد چيزى است با تربيت و رشد آن كه بيشتر در ايجاد حيات انسان گفته مىشود ، در آيات :