المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٤

نشر

الشورى / 28 وَ النَّاشِراتِ نَشْراً - المرسلات / 3 يعنى فرشتگانى كه كار گزار وزش بادها هستند و يا بادهائيكه ابرها را پراكنده و به حركت در ميآوريد جمع - ناشر - نشر است كه در آيه - نُشْراً هم خوانده شده : مثل اينست كه كسى بگويد از اين واژه - سخنى كه نيكوست و منتشر شده ميشنوم كه از مدح و ستايش است .

نَشِرَ الميتُ نُشُوراً - در بارهء زنده شدن انسانها در قيامت است در آيه گفت :

وَ إِلَيْهِ النُّشُورُ - الملك / 15 بَلْ كانُوا لا يَرْجُونَ نُشُوراً - الفرقان / 40 وَ لا يَمْلِكُونَ مَوْتاً وَ لا حَياةً وَ لا نُشُوراً - الفرقان / 3 ( پاره‌اى از مردم غير از اللّه پديده‌ها و بتانى را براى خود معبود گرفته‌اند در حالى كه نه سود و زيانى را قدرت دارند و نه امر موت و زندگى و بعثت و بر انگيخته شدن در قيامت را توانا هستند ) .

فعل ثلاثى مجرد و مزيد فيه آن يعنى نشور و انشار در آن بيك معنى - أَنْشَرَ اللّهُ الميتَ فَنُشِرَ - در آيه گفت :

ثُمَّ إِذا شاءَ أَنْشَرَهُ - العبس / 22 و فَأَنْشَرْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً - الزخرف / 11 در مورد وزش بادها و ريزش بارانهاى بهارى است كه زمين بىحركت و مرده را زنده مىكند كه در واقع بعثت پياپى زمين است ( بگفته مولوى -

اين بهار نو - بعد برگ ريز * - هست برهان بر وجود - رستخيز

) حقيقت معنى واژه نشر استعاره از عبارت - نشر الثوب - است شاعر ميگويد :

طوتك خطوب دهرك بعد نشر * كذاك خطوبه طيّا و نشرا